Isis Nedloni

 HOER, OLIFANT EN HOND

Hoer, olifant en hond lopen langs de gracht in de binnenstad.
Hoer loopt voorop.
Daarna volgt olifant.
Hond sjokt er achteraan.
Af en toe laat hij een plas los tegen een boom.
Olifant kijkt achterom en roept:
'He hond, schiet eens op! Straks raak je ons kwijt!'
Hoer lacht met brede lippen en blinkende tanden en zegt:
'Ach , maak je niet druk olifant, hond is zo slim, die vindt ons altijd weer terug!'
Olifant zucht diep en gaat naast Hoer lopen.
'Wat loop je snel, heb je haast?' vraagt olifant,  die Hoer bijna niet kan bij houden.
Hoer stopt, kijkt naar haar lange benen en zegt:
'Dat doe ik niet expres hoor olifant, dat doen mijn benen!'
Olifant kijkt naar de goed geproportioneerde lange benen van Hoer en zucht:
'Ik  wou dat ik jou benen had!'
'O, ja?' lacht hoer.
Ze pakt olifant bij zijn slurf en zegt:
 'En ik wou dat ik soms een olifant was!'
Olifant lacht, fronst zijn voorhoofd, denkt diep na en fluistert:
'Waarom zou je soms een olifant willen zijn ,hoer?'
Hoer schatert over de gracht.
De mensen kijken om.
Hoer fluistert terug:
'Nou, dan kon ik gewoon af en toe op een paar mensen poepen!'
Olifant buldert het uit.
Hoer ook.
De gracht trilt.
Er ontstaat een file.
Mensen stappen uit en kijken hoofdschuddend naar hoer en olifant.
Hoer droogt haar  lach tranen en vervolgt:
'Ja, dat lijkt me heerlijk. Je komt een paar geschiften uit je verleden tegen, draait je kont naar hen toe en laat spontaan, na jaren  van ingekapseld ongeduld, een paar dampende bolussen  op ze vallen! Dat lijkt me heerlijk!'
Olifant knikt.
Hij begrijpt hoer.
Hij gunt haar deze positie van harte.


Hond komt aan rennen.

'Waar hadden jullie zo'n lol over?'vraagt hij met zn tongetje uit zn bekje.

Ze sjokken gedrieen verder.
De file op de gracht lost zich langzaam op.
Olifant mummelt:

'Hoer wilde net zo kunnen poepen als ik dat kan.'

Hond kijkt  verschrikt naar de kont van hoer.
Hij verslikt zich een paar keer en zwijgt....

 .

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.